#50 Onthulling, Onthechting en Overgave

Klik HIER voor YouTube filmpje

Ida: Ja, Madama. Vandaag hebben we een podcast die misschien wel alle thema's samenvat van de afgelopen tijd. Het is onze 50e podcast. En het is ook een bijzondere week, want deze week vieren we dat we 34 jaar samen zijn. En op 12 april word jij 75 en heb je dus ook al een carrière achter de rug van ruim 55 jaar. En daarom is dit nu een heel goed moment om eens even stil te staan, te reflecteren en te kijken van wat zijn nou de belangrijkste inzichten?

Ja, het is wel een beetje veelgevraagd misschien, van de afgelopen 55 jaar. Er zijn een aantal thema's die er als het ware uitrollen. En dat lijkt me ongelooflijk boeiend om daar aandacht aan te besteden. En zoals gezegd, het is onze vijftigste podcast. Maar wij gaan ook een pauze inlassen. Want wij willen heel graag weer verder en we zijn aan het nadenken over een ander format.  Maar we komen terug. Don't worry. Maar het is even tijd voor pas op de plaats. Dat zeg ik alvast voordat ik het vergeet. Nu gaan wij naar jou en ga ik jou vragen. Wat zijn de belangrijkste thema's En ik doe even een voorzetje. All is nothing, nothing at all.

Madama: Ja ja. Klein voorzetje. Nou inderdaad, ik werd op een nacht in India, Rajasthan wakker. Midden in de nacht. Met deze zin All is nothing, nothing is all. En toen ik later in Nederland terugkwam werd het eigenlijk All is nothing, nothing at all. Dus dat vond ik nog mooier. En wat betekent dat nou? Nou, er zijn eigenlijk drie. Hoe noem je dat? Aanhakingspunten? Nou, ten eerste Shiva, die mij dus in feite geroepen heeft, want dat heb ik eigenlijk nog niet zo goed verteld. Maar wij kwamen dus aan op de hele bijzondere laatste feestdag van Shiva. En Shiva betekent eigenlijk Shiva, That which is not. En waarom ben ik geroepen door Shiva? Omdat ik inderdaad, terwijl ik onder de douche stond en Shivoham luisterd. Dat is een heel mooi lied. All is Nothing, all is nothing dus hetzelfde thema. I am not this, I'm not that, I'm not my blood. I'm not my person, I'm not. Dat is een heel mooi Shivoham heet dat. En toen kreeg ik het idee, we gaan naar India en heb ik ook aan Ida voorgesteld. Inderdaad vanwege die 34 jaar dat het tijd werd om onze huwelijksreis te maken. Nou dus als jullie de vorige podcast hoop ik allemaal beluisterd hebben, dan zie je hoe bijzonder het was. Maar dit aspect van all is nothing, nothing is all, nothing at all is dus eigenlijk ook. Shiva is dus een kennis die al 18 miljoen jaar geleden ooit werd gezegd in de Upanishads bij Manu.  De Veda's is een hele oude wijsheid die de rishi's deelden. Dus dan is het natuurlijk des te leuker en wonderbaarlijker als het dan anno 2025 weer via mij terugkomt. En daarom dacht ik al van ja, wat is nou de essentie van alles waar ik dan in mijn 75 jaar naar op zoek ben geweest? Maar ik zou bijna zeggen het. Ze noemen het ook That.  Dat het Dat is, is natuurlijk ook al eeuwen oud. Maar je kunt ook zeggen Paramatma, oftewel de Ene is eigenlijk Ben ik er nou mee bezig of is de Ene altijd met mij bezig. En zo denk ik eigenlijk dat het andersom is. Dat het er altijd al is. En dat is All is nothing dus consciousness, want nothing is natuurlijk consciousness, alles is consciousness. Maar om bewust te worden dat alles bewustzijn is, dat kost je je leven. En dat wordt ook altijd gezegd in alle leringen hè. Van de reis is eigenlijk al naar iets wat er al is, en dat is all is nothing, nothing at all. Dus als ik mijn 55 jaar terugkijk naar al mijn gedichten en ik zal er straks ook eentje voorlezen. Altijd was er iets heel aparts in mijn werk. Ik voelde altijd ik hoor nergens bij, Wat is het nou eigenlijk? Het is niet een reactie op de maatschappij. Het is niet dit, het is niet dat. Het is ook niet alleen gevoel, het is transcendent. Maar wat is dat transcendent? Nou, eigenlijk in mijn hele oeuvre, ben ik eigenlijk altijd bezield geweest en dat zeg ik ook bijvoorbeeld in Hemelpoorten 'Onthecht hecht ik mij aan het niets'. Ik weet ik nog goed dat ik dat schreef bij ‘de Bruid’. En dus dat thema van onsterfelijkheid hield mij altijd bezig. Maar ondertussen ben je een sterfelijk mens en dat is net zo reëel als All is nothing en nothing at all. Dus het is complementair en het is ook iets wat je, ik zou maar zeggen, bij vlagen bewust wordt. Dus de ene keer zit je heel erg in het genieten en de kracht van the One en dan tegelijkertijd en dat is de wijsheid denk ik, misschien komt ie met de jaren, dat je tegelijkertijd weet dat het vergankelijk is. En dat is natuurlijk ook weer zo'n oer wijsheid dat iedereen kent. Maar voel het maar. Voel bij alles wat je doet tegelijkertijd dat het er niet toe doet. En dat is niet nihilistisch bedoeld, maar meer als: het is niet je ik, je schenkt het. Wat ik ook in vorige thema's heb gezegd je schenkt het aan het leven omdat het je geschonken is.

Ida: Ja, Madama, je zegt dus aan de ene kant het doet ertoe en het doet er niet toe. En dat is eigenlijk ook een ander thema wat ook hier heel nauw aan verwant is, maar wat je ook zo mooi hebt gezegd Walk on the imprint of water. En wat bedoel je daar nou precies mee?

Madama: Nou, dat is ook iets wat mij wandelend, ja, ik geloof ergens in de Noordwijk of zoiets, maar in ieder geval prachtig langs de zee. En ineens hoor ik 'Walk upon the imprint of water' en dat zie je dan ook. En ook bij het zand zie je dan zo die reflecties, als daar dan wat water ligt. En het klinkt heel simpel, maar tegelijkertijd heeft het me weer jaren gekost om het echt te snappen. En eigenlijk door dat all is nothing and nothing at all, begin ik te snappen van kijk, er is dan de realiteit. Laten we dat noemen de causale realiteit, de echte realiteit. Wat een innerlijke werkelijkheid is hè? Want er is natuurlijk alleen maar de innerlijke werkelijkheid, maar jij drukt dat uit, dus jij geeft een expressie door de inspiratie van het ene, van hoe je het ook noemen wilt, je essentie Atma Ik Ben.  Van binnenuit voel je, ik wil me uitdrukken. De inspiratie wil eruit in expressie. En die expressie, die is eigenlijk net zo reëel als dat wat voor jou van binnen is. Alleen wat is het verschil? De innerlijke werkelijkheid is als het ware consciousness is dus bewustzijn, is een ideeënwereld is imagination, is eigenlijk dus letterlijk en figuurlijk niet tastbaar, niet materialistisch. En de materie dient jou eigenlijk en daarom is het ook een prachtige eenheid. Die Oneness die bloei, dat het naar buiten komt. Dat is eigenlijk die imprint. De essentie is eigenlijk dat wat je bent en de expressie daarvan is de imprint on water. En waarom on water?

Omdat het een spiegeling is. En ik heb ook prachtige foto's genomen, zowel in India als gewoon hier ook in Maasbracht. Van die realiteit, die scherpte als iets door stilstaand water of wat dan ook gespiegeld wordt. Dan zie je het haarscherp, die reflectie dat je denkt ja, maar ook licht en schaduw en noem het op. Het is een enorme intense beleving als je ziet dat jouw expressie, zoals ik, ook al die duizenden schilderijen heb gemaakt. Maar tegelijkertijd ben ik nog steeds hetzelfde. Terwijl uit mij zijn duizenden schilderijen gekomen. Is het van me afgenomen? Nee, het heeft mij verrijkt. Dus Ik Ben het is. Het is nooit minder geworden. Integendeel. Tegelijkertijd zijn die schilderijen ook van zichzelf. En zo zijn al jouw daden en al jouw handelingen. Het zijn allemaal gebeurtenissen die er echt zijn. En tegelijkertijd zijn ze er ook niet, want het is een expressie van dat wat je bent en dat wat je bent, jouw Atma, je eigen zijn in combinatie met de Bron die jou inspireert in jouw eigen zijn om jezelf uit te drukken. Die combinatie die maakt dat je dus dat kan accepteren. Noem het maar de vergankelijkheid en dus die onthechting is niet van nou, ik doe maar niks. Ja, sommige mensen denken dat, dat dat het is. Moeten ze vooral denken. Ik denk juist: je mag je helemaal uitdrukken met alles en nog wat. Maar uiteindelijk is het niet een illusie, maar een spiegeling, vind ik beter, van dat wat jij bent.

Ida: Ja Madama, dat is heel mooi wat je zegt en ik zie het ook helemaal voor me. En als je kijkt op YouTube zul je het ook zien. Prachtige foto's die dus laten zien een weerspiegeling in het water. Waardoor je niet meer weet van wat is nou echt of niet echt. En wat je net ook zei, dat spreekt me ook heel erg aan. Dat is dat je eigenlijk ook onthecht bent. Dat thema van onthechting, dat is ook iets wat denk ik bij jou door de jaren heen steeds meer duidelijk is geworden. Ik ga jou nu vragen wat betekent onthechting voor jou?

Madama: Ja, ik heb al een beetje gezegd. Dus kijk ten eerste na India is de onthechting nog veel groter geworden, in de zin van, het is daar ook weer die spiegeling. Je ziet eigenlijk de relativiteit, zowel van de hele westerse ideeën, maar ook de manier waarop mensen daar met elkaar omgaan. Tenminste, wij hebben daar erg veel uit gehaald. Maar voor mij is onthechting wat ik probeer uit te leggen. Kijk, ik ben mijn hele leven kunstenaar, kunstenaar, kunstenaar en ik heb er ook letterlijk en figuurlijk alles aan opgeofferd. Maar juist en daarom zijn we ook die podcast begonnen met Beyond Art en Spirit I AM. Dus dat was eigenlijk het hele thema al waarom we deze podcast maakten. Dat ik steeds meer merkte Ja, kunst is leuk en het blijft mijn essentiële uitdrukking en vind ik ook een van de belangrijkste uitdrukkingen. Als mensen via kunst zowel kunnen genieten, belevingen kunnen hebben als de kunstenaars die zich dus op die manier kunnen uitdrukken. Maar het blijft inderdaad een spiegeling en de werkelijke groei, de werkelijke energie die zou je eigenlijk moeten stoppen in de zelfrealisatie, in het werkelijk beseffen elke seconde. Dus dat is die dubbelheid van alles. Nothing and nothingat All dat alles een reflectie is van een innerlijke rijkdom. Innerlijk koninkrijk. Het Koninkrijk Gods is in jezelf. Nou ja, dat kent iedereen die uitdrukking. 'Ken uzelf' maar ga het maar doen, weet je wel. En dat vind ik zo interessant dat het nu mijn passie is. Dat kunst nu als het ware is verheven tot de kunst van zelfrealisatie. En nogmaals, wat ik al zei, 55 jaar was het natuurlijk al zo maar om werkelijk tot die essentie te komen van dus dat is waar het over gaat, over het niets. Het niets dat zich continu wil uitdrukken in allerlei prachtige bloesem. Dus het is prachtig, die bloesem. En dan paps. Net als die magnolia, hup daar ligt het weer als sneeuw op het gras. En het was prachtig. Je hebt alles gegeven, die boom heeft alles gegeven. En dan ligt het daar weer. Tot volgend jaar. Dus die enorme onthechting eigenlijk, die je continu om je heen ziet, maar zelf ben je altijd gehecht aan alles en absoluut en dit en dat mensen, dingen, ideeën, huizen hè. Het is allemaal iets wat je uiteindelijk gaat loslaten, maar niet loslaten waar het alleen om gaat ,maar de realiteit van alles is bewustzijn. En waarom vind ik dat zo belangrijk van als wij nou veel meer als maatschappij en daar wil ik me echt wel op mijn kleine manier groot in maken. Dat ik dat wil leven. Dat ik wil laten zien, dat straalt die rijkdom uit. Dat je alles hebt, maar dat je alles hebt ontvangen. Waarom ontvangen? Omdat het namelijk uiteindelijk als een geur, als een fragrance niets is. En dat is zo iets dubbels wat ik zo boeiend vind dat alleen je eigen innerlijk en de straling van dat bewustzijn, dat jij het leven mag inademen en uitademen en dat het uiteindelijk nou van iedereen is om het dan maar zo te zeggen. En tegelijk is het individueel.

Ida: Ja, dat thema van die onthechting, dat is dus iets wat natuurlijk al veel langer bij jou speelt, maar wat nu als het ware nog extra is aangezet. En zoals je zelf ook een keer zei het is eigenlijk een shift in je bewustzijn. En daarbij moest je ook denken aan Nijinsky. Daar heb je ook een hele mooie hommage aan gemaakt van schilderijen, aquarellen et cetera. Misschien is het goed om te zeggen eerst, waarom jij ziet dat Nijinsky ook die relatie heeft met die shift en dan gaan wij een gedicht voorlezen. Jij gaat een gedicht voorlezen wat je al in 1985 gemaakt hebt. Ja, maar wat als ik dit nu lees? En als jullie dat nu horen? Ja, dat is onvoorstelbaar. Het is weer right on target. Het is weer net alsof het net gemaakt is. Alsof het gaat over zoals de wereld ook op dit moment in elkaar steekt. 

Madama: Ja, nou, dat is dus de shift is eigenlijk. Daarom zei ik al, ik wil me daar hard voor maken. Vind ik altijd zo'n rare zin. Maar ik wil uitdrukken dat de shift is, de hele wereld gaat door de shift, dat we dus inderdaad veel meer als kosmische wezens moeten leven.  Dat is mijn passie nu. Maar wat het belangrijkste eigenlijk is dat Nijinsky bijvoorbeeld, hij is dus de danser, uit de tijd van Diagolev. Nou ja, de grootste danser, hij is eigenlijk de Shiva van het Russische Ballet. En hij heeft op een gegeven ogenblik dus, nou ja, werd hij zo'n beetje uitgedaagd om te moeten dansen voor een stelletje soldaten, zullen we maar even zeggen. En dat weigerde hij. Hij kreeg gewoon als het ware een shift, zo noem ik dat en kon nooit meer dansen. Is ook opgenomen in een Asylum, in een gekkenhuis. Heeft daar geloof ik dertig jaar doorgebracht omdat de één zegt schizofrenie, de ander zegt dat. Voor mij is het gewoon die absoluutheid van, ja maar kijk, daar is de creatie, daar is mijn kunst. Hij zei ook altijd Ik Ben en iedereen zei toen megalomaan. Nou, nu weten wij dat het gewoon een echte ervaring van het Ik Ben is. Het Zijn in ons en hij kon dat niet meer combineren en dat is bij hem heel drastisch gegaan.  Ik wil het natuurlijk heel anders doen, ik ga het gewoon helemaal integreren. Maar ik heb toen een Hommage aan hem geschreven en we hebben het in Nederlands, Engels en Russisch zelfs uitgevoerd toen. En waarom? Omdat ja, inderdaad, de danser die dus de schoonheid, maar ook net als Shiva de vernietiging kende.  Hij had ook zoiets van ja, maar zo hoef ik het niet. Dan is de schepping ook voor mij niet meer op die manier nodig. Dus bij deze zal ik het nu voorlezen.

Summer Solstice

Hommage aan de danser Nijinsky

Op het laatste terras
waar nog leven mogelijk was
voordat de mens
met zijn onvergeeflijke
vernietigingsdrang
en onoverkomelijke waanzin
de gevederde vormen 
en onderzeese levens 
vermorzeld heeft.

De zwarte zon 
kondigt een nieuwe 
evolutie aan 
het universum
spreidt haar vleugels 
over hen, 
die nog zien 
zonder ogen 
voelen 
de taal van de wind 
die ons in een storm 
als zandkorrels zal voeren 
over het uitgestrekte 
strand 
van een lege aarde
naar de zee.

Moeder en vruchtbaar
water voor de nieuwe mens
de zwarte zware trom
keert zich om

De blauwe god
van de vorm gekregen 
adem 
staat op 
uit het graf 
waarin men hem 
heeft gestopt
(zolang de destructie duurt)
hij is de wederopstanding
van het licht-gezicht

zijn tranen zijn
de transparante parels
als gebedsmolen
voor de ziel
om eenheid met de geest
van het heelal 
en haar glorie

de nieuwe aarde
zonder horizon
eeuwige ruimte
de mens immaterieel
als lucht
wit en zilver
goud en zijde
voelbaar en vloeibaar
stroom van energie

deze aarde is de baarmoeder
de fysieke ruimte,
waaruit het etherische
kan ontstaan

zoals het brons
uit het klei
gegoten wordt.

Transformeer
de dans is de uiterlijke vorm
van de innerlijke ademtocht.

Regenereer
een nieuw lichtlichaam
een nieuw perspectief.

Formeer 
de wereld als reflectie 
van de universele harmonie
zonder elkaar is geen schepping
zonder elkaar is geen dialoog
alleen de zwarte zon
in zichzelf besloten
als de eeuwige bron
de grote zware trom
in de nacht

de absolute stille  

kracht.

Madama 1985

Ida: Ja, maar dat is weer een hele tekst die ongelooflijk veel in zich heeft en wat ik al eerder zei, dat dat eigenlijk dus al veertig jaar geleden is dat jij dit schreef en dat dat thema dus nu, veertig jaar later, op een dieper niveau nog steeds een thema is waar jij mee bezig bent. Ja, ook met bewustzijn en de nieuwe aarde, De nieuwe aarde. Ja precies, de stille kracht,

Madama: Ja, kijk de nieuwe aarde is natuurlijk heel interessant. Dat is net als Walk on the imprint of water. Kijk, de nieuwe aarde, daar doe ook vrij lang over om het echt te snappen: wat is nou die nieuwe aarde? Is het nou echt? De één zegt nou de hele aarde, die, dat, zus zo. Maar uiteindelijk is die nieuwe aarde natuurlijk het leven in het bewustzijn dat alles bewustzijn is. Dat alles is beweging. Dat is ook weer die onthechting. Alles komt en gaat en dat is de dans, de dans van de schepping. Vandaar dat Nijinsky mij natuurlijk ook zo aansprak. Want alles is dans. En ik heb ook net gelezen dat Agni dus vuur betekent. Eigenlijk ook beweging. Alles. Er is geen schepping mogelijk zonder beweging. En dat is die stille trom zoals ik dat zeg, van als alles in zichzelf besloten is. Die stille kracht, die zit als het ware helemaal nog in de knop. Dus die moet nog die relatie maken met als het ware de materie, met de substantie, met het uitdrukken van zichzelf. En het één kan niet zonder het ander, want dan is er geen schepping, maar altijd vanuit het bewustzijn dat alles uiteindelijk een uitdrukking is, een manifestatie van iets. Realisatie mag je ook zeggen van iets wat uiteindelijk in zichzelf al perfect is, dus dat noemen ze ook in India Paramatma. Het doordringt. Het straalt uit, net als de zon straalt hij, dus die stralen komen eruit. Maar die zon blijft gewoon de zon. Nou en dat is volgens mij het beste beeld van de mens. We zijn een zon. We zijn allemaal een zon. We hebben allemaal die vitale kracht om te scheppen, om te stralen, om door te geven. Maar uiteindelijk blijven we in onszelf een geheel. De uitdaging van de creatie is: Wat is de bron van waaruit jij schept? Is het je ego van kijk mij eens, ik kan dit, ik kan dat. Is het om iemand anders te overtroeven? Dus dat is natuurlijk ook typisch deze maatschappij, die eeuwige durende competitie. Het moet altijd meer, beter en noem het op. En als je dat dan niet hebt of bent, dan krijg je zoiets van Jezus ben ik wel voldoende? Voldoe ik wel? Nou en dat vind ik gewoon, als we het hebben dan over de shift en onthechting: Ja, je bent voldoende. Ja, je hebt het in je de zon en wat wil de zon? En is ook logisch, want het is de natuur van de zon. Die wil zich uitdrukken. En natuurlijk zit er een ritme in van dag en nacht. Dus de ene keer ben je meer naar binnen gericht om op te laden in jezelf en dan ga je weer naar buiten. Expressie krijg je dus die prachtige deling van dat wat in jou leeft. Maar altijd  tenminste dat is mijn adagium. Zorg altijd dat het in die zin jouzelf verrijkt en daardoor de ander. Want zonder dat, dat wat in jou zit werkelijk als het ware gewogen is op de weegschaal van het Licht, van Waarheid anders is het een leugen, een illusie en is het werkelijk niks toevoegend aan dat wat wij noemen het leven. En net als Nijinsky dat je dan zegt Ik pas. Dank u wel, dat hoef ik niet. Dus druk je uit, van binnenuit, vanuit het allerhoogste bewustzijn. Ik ben het licht zelf.

Ida: Ja Madama, dank je wel voor deze reflectie. Prachtige thema's die we behandeld hebben. All is Nothing, nothing at all. Onthechting. Shift Walk on the imprint of water. Wat is consciousness? Wat is creatie? En hoe druk je jezelf uit? En zoals gezegd, dit is de 50e podcast. Voorlopig even pauze, maar we komen terug, dus stay tuned!

# 49 De Royal Road, de vreugde van verlichting.

Klik HIER voor het YouTube filmpje

Ida: Madama. Vandaag gaan wij een hele leuke spannende podcast maken en die gaat over onder andere de Royal Road. En eigenlijk hebben wij zo'n Royal Road afgelegd in Rajasthan in India. Maar Royal Road heeft heel veel meer betekenissen en dat ga jij nu onthullen.

Madama: Ja inderdaad, we zijn net terug uit India, Rajasthan. Raja is natuurlijk koning. Het idee The Royal Road had ik eigenlijk al nog voordat ik naar Rajasthan ging Ik had al gevoeld dat dat nu voor ons allemaal de juiste levenshouding  is om uit het beperkte denken,

Afl. 48 Het Nieuwe Leiderschap "IK BEN"

In deze Podcast geeft Madama een diepe meditatie/visualisatie en verklankt deze vervolgens op de vleugel. Dit is het laatste deel van een trilogie over transformatie en wedergeboorte. Luister via Youtube of Spotify

# 47 De Lege Sarcofaag als wedergeboorte, deel 2

Klik HIER voor YouTube filmpje

Ida: Madama. Vorige keer heb je uitgebreid verteld naar aanleiding van het gedicht Opstanding is de doop en toen heb je ook het beeld gebruikt van een sarcofaag. En dat is eigenlijk bij mij ergens blijven hangen. Want ik vroeg mij af ja, dat beeld van die sarcofaag. Wat betekent dat nou eigenlijk? En hoe kom je daar nou bij? En speelt het ook een rol in je werk?

Madama: Ja, het is natuurlijk de sarcofaag, ik heb al gezegd het is eigenlijk een doopvont.

46 De lege sarcofaag als wedergeboorte

Klik HIER voor Youtube filmpje

Ida: Madama. Vandaag hebben we een thema dat zich op vele manieren laat vertakken zullen we maar zeggen. Maar het kwam eigenlijk bij mij op als een doek, dat eigenlijk ook een kantelpunt is geweest in jouw werk. En het heet Translucent Door, lichtdoorlatende deur, vertaal ik nu maar even heel vrij. Maar het is een tweezijdig 'iets', want het is namelijk nog niet zoals later de scrolls tweezijdig beschilderd. En misschien kun je er iets meer over vertellen wat jou heeft bewogen om dat te maken en waarom het eigenlijk ook een kantelpunt is in jouw werk?

Madama: Ja, het is wel heel ingrijpend, maar er gaan zoveel verhalen aan vooraf, dus ik weet niet precies waar ik moet beginnen.

Afl. 45 Het levende goud is je zelfbehoud

Klik HIER voor Youtube filmpje

Ida: Madama. Vandaag gaan we als het ware heel organisch door op de vorige podcast door, Oro Deluxe, waarin je prachtig hebt uitgelegd wat de betekenis is van goud in immateriële zin. En we kregen daar hele mooie reacties op. Echt ontzettend leuk! En een van de reacties was dat Hannah zei van 'Ja, toen werd ik eigenlijk geroepen door het boek de TAO van IK BEN' Het boek ook van jou, Madama. En zij sloeg het open en toen kwam deze tekst tevoorschijn. En het is echt een tekst die zo mooi past bij zowel de vorige podcast als het thema waar we het vandaag over willen hebben. Dus ik wil jou vragen wil je alsjeblieft die tekst voorlezen?

Madama: Ja, dat wil ik. Het is inderdaad even associëren. Het is over de TAO van het IK BEN, dus dat is dat prachtige boek en wat ik dan noem dus metafysische brevier.

Afl. 44 Oro de Luxe: het gouden tijdperk

Klik HIER voor Youtube filmpje

Ida: Ja Madama. Vandaag pakken we een thema dat eigenlijk heel sterk door jouw werk heen gaat. Namelijk het gebruik van goud. En wat betekend goud nu eigenlijk voor jou?

Madama: De kleur goud? Het goud zelf? Ja. Ik heb heel veel gewerkt met goud en dat is eigenlijk al een hele tijd geleden begonnen.  Een Nederlandse museumdirecteur zei nou uhm, ja, dat is niet Nederlands hoor, dat goud en dat zilver. Dus wij kunnen jou niet exposeren. Nou, dat was natuurlijk nog voor de tijd dat, zoals nu, alles wat niet westers is aandacht krijgt. Maar mijn gebruik van goud komt inderdaad onder andere voort natuurlijk uit mijn Oosterse natuur. Voor mij is het eigenlijk een uitdrukking van zuiverheid, van het hoogste, van het niet lichamelijke, dus van het geestelijke. Het geestelijk goud.

En dat heeft ook een naam. Dus dat heet in het Latijn non vulgaris aurum, sed verum aurum, oftewel niet het ordinaire goud, maar het ware goud verum. Nou, en dat is wat me bezighoudt. En ik heb ook een lied geschreven Behold I'm gold. En ik weet nog goed dat ik toen, als ik daar een concert over gaf, dat ik dan dacht oh mensen denken misschien ik ben hebberig, weet je wel, dat is dan dat idee over goud. Terwijl bijvoorbeeld zowel in de Maya cultuur als bij de Azteken en oude culturen dus ook in Egypte was goud de kleur van de goden, van God. En dat is het voor mij. Goud is een immateriële uitdrukking. Maar als we dan toch materie hebben, is goud met name die warmte. Ik heb ook een armband, 22 karaat. Dus dat is net iets warmer dan veertien karaat. En je voelt met goud de warmte sowieso. Dus ook als metaal. En het is een uitdrukking van straling. En een straling die je dus in je dagelijks leven door het goud als het ware kan uitdrukken. Ja, inderdaad je gouden huid hè. Dus je Aurum vind ik ook zo mooi. Is natuurlijk net zoiets als aura. Is licht Aurum. Daarom vind ik het zo leuk in het Latijn. Dus het goud staat voor de uitdrukking van het hoogst materiële maar uiteindelijk is het dus niet het materiële maar het spirituele, tastbare aanwezige God geschenk.

Ida: Ja, want nu je dat zo zegt Non Aurum vulgum Ik hoop dat ik het goed uitspreek. Ja, onder andere Non Aurum vulgum of Non vulgaris Aurum. Precies, dat is ook een prachtig groot werk wat jij hebt gemaakt. Eigenlijk volgens mij het sluitstuk van de kleuren tempel, namelijk Oro de Lux, Shrine Divine. Ja, daarin zijn maar liefst 24 stukken bladgoud verwerkt en het lijkt me heel boeiend dat je daar iets over vertelt.

Madama: Nou ja, ik zei al dat het hoogst materiële en inderdaad in die kleuren tempel  dat zijn dus die prachtige twaalf doeken. Nou, dit is het twaalfde doek hè? Wat natuurlijk altijd al staat voor de eenheid en het afsluiten van een cyclus dus het twaalfde doek nadat ik zilver had gemaakt en koper, was dat doek aan de beurt. En ik heb dat doek ook zo gemaakt dat je dus ook gouden draden als het ware, dus dat goud, likeur wou ik zeggen, gouden druppels, lijnen. Die zijn dus zowel verticaal als horizontaal.

Dus dat bedoelde ik wat ik zonet zei, het transcendeert de dagelijkse werkelijkheid, dus het druipt door alles heen. En dat is je Spirit, dat is je ziel hè. Dus zodra je contact hebt met je ziel, dan wordt het dagelijkse ook inderdaad ja verguld klinkt dan stom, want dat is altijd een beetje namaak idee. Maar ik bedoel stralend doorstraalt met dat goud. En daarom heet het ook Oro de Luxe. Dus de luxe in de echte zin van het woord lux is licht. Die woorden zijn allemaal zo beladen als zijnde oh, ben je materialist? Wat trouwens helemaal niet zo is. Kijk materie is er juist om tot het hoogste genot te gebruiken. Want de natuur, alles is daar voor ons om te voelen hoe mooi en hoe schoon alles is, in essentie. En dat goud dat is eigenlijk de draad, letterlijk de gouden draad die jou de essentie van die dingen laat ervaren. En ook van gebeurtenissen die misschien best wel zwaar kunnen zijn, aanvankelijk. Dus dat is dat bekende alchemistisch principe Nigredo.  Albedo Rubedo  De fase van zwart, wit en rood. Het onbekende, het iets lichter worden, het iets meer gerealiseerd krijgen en dan uiteindelijk greep krijgen. Meesterschap krijgen in het geestelijk goud. De Aurum Philosophorum  waar mensen altijd mee bezig zijn geweest, de alchemisten. Maar wat je natuurlijk zelf ook de hele dag doet als je iets transformeert van een gebeurtenis waar je even niks mee kan, maar wat je door in feite in te laten dalen, en dat is ook zo mooi, want het goud wordt natuurlijk ook gedolven is niet zomaar wat. En dus je laat het indalen en dan door het proces, dus door het aanvaarden van bijvoorbeeld de weerstand die het heeft, kun je het weer omvormen in levitatie, in bewustzijn. Want uiteindelijk is goud ook een uitdrukking voor verlicht bewustzijn, het gouden tijdperk. Dat iedereen zegt dat eraan komt, of eigenlijk er al is. Hangt van je bewustzijnsniveau af. En wat betekent het gouden tijdperk? Dat betekent dus dat mensen elkaar weer in hun waardigheid, goud ook weer, in hun waardigheid respecteren en handelen naar liefde, naar het goud van de liefde. En het heeft ook iets van ja, ik zou maar zeggen smetteloos hè. Dus je kan het niet zo gauw vies maken goud. En dat is ook zo mooi dat het ook straalt, maar ook heel veel kan hebben. En natuurlijk heeft goud wel een smelt graad, maar je begrijpt wat ik bedoel. Dat het je dus als het ware ook kan pantseren. Het gouden pantser en veel belangrijker nog en dan komen we misschien op het andere schilderij, want deze heet dus eigenlijk Oro De Luxe, Shrine Divine. Het goud is ook in feite de ark.

Ida: Ja precies, want wat ik al zei, je hebt dus in heel veel schilderijen goud gebruikt en één van die schilderijen is Arc of Splendor en dat is onderdeel van een vierluik 'The Tablets of Infinite'. En die andere schilderijen zijn meer in blauwtinten, maar dit is duidelijk goud. En waarom heb je dat zo gemaakt? En zit er ook een bedoeling achter? 

Madama: Ja, want je zegt al dat zijn eerst drie. Er waren drie prachtige blauwe zeeën van oneindigheid. Tablets of infinite.  Tablets, omdat ze eigenlijk die rechthoekige vorm hebben. Maar ook tablets omdat in de Ark dus eigenlijk de Ark van Verbond ja, het is een beetje een oude geschiedenis, Bijbelse geschiedenis voor mensen die dat nog kennen. Daar waren de tablets, de tabletten. Vroeger was het van steen, weet je wel. Dat zag je dan tenminste. Ik als kind zag dat dan voor me. Daar waren de wetten opgeschreven. Dus vandaar dat ik nu, iedereen gebruikt het woord tablet nu, dus voor zijn telefoon en alle info die daar dus natuurlijk op staat en onmisbaar is voor de meeste mensen. Dus ik vond het woord tablets heel mooi voor iets wat heel stromend is maar wel tablets of the infinite. Maar die tabletten, die tablets zitten dus in die Arc of Splendor, dus daar wilde ik ook het vierde doek weer met dat Oro Deluxe met dat goud helemaal verrijken als het ware. En er is ook een prachtige tekst op. Daar zie je een soort zonnebloem en je ziet ook dat uit die bron, wat ik ook altijd associeer met goud. Dus vandaar ook dat ik ook mijn laatste schilderij, daar kunnen we het zo over hebben, is ook weer met die bron van goud. Die uitstraling. Net als een soort hele lange zonnebloem die dus aards wordt. Dus het geestelijk goud wordt aards, maar weet nog, en dat is denk ik ook het geheim van Aurum Verum. Kijk, als je weet dat de materie een uitdrukking is van die bron, ja dan kan je alleen maar genieten van de materie en respecteer je het ook en van elkaar en van de mensen. Want wij zijn ook maar uitdrukking van de bron. Of niet, 'maar' wij zijn ook uitdrukking van de bron moet ik beter zeggen. Dan krijg je weer dat je mensen ziet in die glans van dat goud. En ook niet voor niets was de Ark des Verbonds dus inderdaad goud. En met die engelen, die boodschappers, erop, die antennes. Want goud is natuurlijk ook een geleider. Dus dat je voelt van dat daar in dat stuk in die ark dat wij dus ook zelf zijn. We zijn ook een ark des verbonds, want wij zijn het heilige verbond tussen het immateriële bewustzijnsveld en de geïncarneerdheid in dit fysieke bestaan. En dit fysieke bestaan is alleen maar natuurlijk, zodra je dat eindelijk doorhebt, kost af en toe wat tijd, letterlijk. Maar als je het doorhebt, dan denk je Oh wauw, The Divine, The Shrine Divine is in mij en ik mag als het ware als een karavaan, als die ark die door die woestijn trekt, de woestijn is natuurlijk de woestijn van de materie, van de tijd. En die ark, dat is jouw eigen bewustzijn dat daarin verborgen zit en met wie jij door die woestijn van tijd trekt, in de antennes van die cherubs dus die engelen, in die woestijn van tijd toch dat contact moet blijven houden. En natuurlijk zijn er ook heel veel theorieën over de Ark was eigenlijk dit en was eigenlijk dat, maar daar wil ik het niet over hebben. Ik wil het hebben nu over dat de ark des Verbonds, is ons heilig Hart, waarin het goud van waarheid Aurum Verum zit.

Ida: Ja, Madama, ik ben even met stomheid geslagen, in die zin dat die werken, die zie ik en ik vind ze prachtig. Maar ik heb eigenlijk dus nooit deze hele betekenislagen, kun je rustig stellen, erachter gezien. En dan vraag ik me af: Is dat nou iets wat jij van tevoren in je hoofd hebt als je gaat schilderen? Of ontstaat dat tegelijkertijd. Of is dat iets wat je naderhand eigenlijk heel duidelijk ziet? Ik ben er eigenlijk wel heel benieuwd naar, want het is zo'n compleet verhaal zou je bijna zeggen dat ik daar toch wel heel benieuwd naar ben hoe dat werkt voor jou?

Madama: Ja, nou, het is eigenlijk de dubbelheid van alles hè, De dubbele natuur: namelijk aan de ene kant heb je de materie. Natuurlijk gewoon het doek zelf, het formaat. Toevallig had ik dan die doeken en die tablets of the infinite. Ik kan die tekst zo wel even voorlezen. Die hebben mij altijd al uitgedaagd, want ik wilde eigenlijk eerst gewoon dus de tablets of the infinite. Ik wilde een uitdrukking geven aan The sea of light. Nou ja, in ieder geval ik wilde de zee. Sowieso heb ik iets met zee, dus dat blauw en er zit ook een soort stof er op dat doek gerimpeld. En al doende kwam ik natuurlijk van. Ja, die tablets of infinite zijn natuurlijk in die ark, dus ik had wel het concept al, dat die laatste, de vierde dan, de ark zou worden. En het was natuurlijk ook voor mij wel natuurlijk dat het dan goud zou zijn, mij kennende.  Maar laten we zeggen bijvoorbeeld die zonnebloem die eruit ontstaat, ja, dat is toch wel echt door die rimpelingen van de stof. En ook had ik toevallig of niet toevallig natuurlijk, net door de zonnebloemvelden gelopen en natuurlijk denk je dan aan Van Gogh, En aan zijn strijd om het innerlijk goud te manifesteren en de schoonheid die hij in alles zag. Nou ja, de strijd weet je ook in die dubbelheid, strijd en schoonheid, maar toch ervoor gaan. En dat raad ik iedereen aan. Maar dus ja, heb ik het van tevoren bedacht? Het concept Ja. En daarom wil ik ook even die tekst zo voorlezen. Niet makkelijk. Ik heb het ook gespeeld, veel, maar het is niet zo dat het, laten we zeggen één gedachte is. Het is een gedachte die, zolang ik mezelf ken, eerst een soort abstractie is geweest, namelijk gewoon goud. Mooi. Het sprak me aan. Er was iets. Mijn moeder die had ook gouden juwelen en diamanten en dat is echt Indisch. En dan gaan ze dat ook aan elkaar verkopen en zo. En zodoende kom ik ook aan sommige dingen. Maar uiteindelijk heb ik in Hemelpoorten en dat was echt wel toen. Toen heb ik ook dat prachtige mooie grote doek gemaakt en natuurlijk ook Splendor Solis, maar waarin ik zeg 

'Ik adem in het levend goud 
omdat Ik Ben die Ik Ben, 
in wezen van mij houdt'. 

Nou, dat rijmen van goud en hout en dat is natuurlijk al fantastisch, maar het was ook zo. Het levend goud weer dat Aurum Verum. Dus dat echte goud wat dus onstoffelijk is, maar wel een uitdrukking van goud en God. Dus maar 1 U verschil. En die u, dat bent u,  Dat ben jij dus, die u bent u. En dus, met andere woorden toen ik dat gedicht maakte en zelf 5000 miljoen keer gezegd heb in die tijd dat ik het maakte en ik praat nu over 2004, zoiets die tijd dus, zitten we alweer twintig jaar geleden. Maar het heeft mij zo geholpen. 

'Ik adem in het levend goud 
omdat Ik Ben die Ik Ben, 
in wezen van mij houdt'. 

Het Ik ben die ik ben, is natuurlijk dat wezenlijke goud, dat immateriële, onstoffelijke, goddelijke gen Ik Ben. En om die aan te roepen door deze simpele spreuk en tegelijk die visualisatie van dat goud, ja, dat werkt duizend keer dubbel. Dus dan snap je ook dat de Egyptenaren dus inderdaad zeiden als wij onszelf willen uitdrukken en niet duur of niet duur, maar meer als stralende wezens, kosmische wezens dat de mens uiteindelijk is, die de mens is, ja, dan is goud gewoon, en los van alle andere prachtige metalen, een perfecte uitdrukking. En zo is het eigenlijk altijd bedoeld en later is het toch veel meer een materieel ding geworden. Dus nu ga ik even voorlezen. Tablets of the Infinite heb ik ook veel gespeeld waar we het net over hadden, dat vierluik. 

Ocean of Cosmic Creative Consciousness 
The continuum of continuous renewal, 
the new stream, table of covenant 
in the splendor of the living Arc. 

The Brilliancy of Supreme Consciousness. 
The Turquoise Oasis Sea of Awareness 
Sea of Supreme Happiness, Dynamic Space. 

The Splendor of the Living Arc, 
the nature of reality unfolding itself 
through the sacred secret sunflower source 
On Oro mas 

Dus dit zijn de titels dus. 

Één The Brilliancy, twee The Turquoise, drie Oasis en Sea of Supreme. En dan hebben we de Splendor of the Living Arc.

Dus het is prachtig  die titels schrijf ik ook altijd achterop. En de overall intention was gewoon die Ocean of cosmic creative consciousness in the continuüm of continuous renewal, the new stream Table of convenant in the splendor of the living Arc. Dus al die tablets, al die prachtige krachten zijn in ons. Wij zijn The Living Arc. En het mooie is dus dat als je je verbindt met die enorme turquoise zee van oneindige mogelijkheden, dat is de consciousness. Dat is ook het laatste schilderij daar kan ik ook zo even wat over vertellen. Als je eenmaal beseft dat consciousness is niets anders, als je het al iets zou willen noemen, is de light energie ja eigenlijk light en dan energy. Dus op het moment dat je dus zegt er zij licht, het grote geschenk van de Ene. Op het moment ook bij jezelf, zeg het maar op een gegeven moment: er zij licht. En dan merk je dan krijg je inzicht. En dat licht is het bewustzijn en het bewustzijn gaat door de concentratie van wat je wil realiseren en zo maak je in feite ook een schilderij. Krijg je de vorm, dus je krijgt de energie en de energie zijn die particlels en die particlels formeren zich in configuraties en die worden dan op een gegeven moment dus de verdichting van het product. Maar uiteindelijk is dat product ook weer energie en wordt het weer opgelost in de sea of consciousness, et cetera, et cetera. Dus daarom die continual renewal. Dat is één, maar twee. Ook altijd die uitdaging dat als iets af is of niet altijd vrijwillig soms. Soms wordt iets afgebroken, soms dan denk je ja, ik zou nog wel door willen gaan, maar.. En dan heb je of ziekte of dit of dat en je hebt altijd wat. Maar dat je dan weer weet er is een sea of consciousness een sea of renewal dat noem ik de nieuwe stroming. Want een stroming betekent het houdt nooit op, dus het is altijd impuls en pulserende kracht van de eeuwigdurende levensstroom, oftewel de levenskracht. En dat noemden ze vroeger het goud, oftewel de Elixir of Life. Dus ze zeiden altijd de gouden steen. Maar alle alchemisten wisten het is geen steen. Het is zo, ik wil bijna zeggen hardnekkig, zo solide als een steen, terwijl het is geen steen. Dat duurt net even voor je dat doorhebt en dan moet je even een paar keer schakelen van ja, hoe kan het nou, het is eigenlijk de gouden steen van wijsheid. Dus de Golden Stone of whatever. Dus altijd hoor je dat, maar het duurt net even. En Christus hebben ze trouwens ook wel eens de Gouden steen genoemd, de cornerstone. Daar is ook die bekende cornerstone verhaal, de hoeksteen dus het gaat om de steen, voel het maar, die steen voel het, voel die soliditeit en dan weet je Sol zit er ook in sol-ide dus. Met andere woorden de sol, het licht, de zon goud. Dus op een gegeven moment, als je merkt dat alles wat sol-ide is uiteindelijk de zon is en de zon is uiteindelijk energie en de energie wordt veroorzaakt door het licht. En dat is natuurlijk fantastisch. Als je eenmaal dit weet. 

'Ik adem in het levend goud 
omdat Ik Ben die Ik Ben, 
in wezen van mij houdt'. 

Dus het Ik ben dat ik ben is natuurlijk never materieel is pure consciousness. Is pure being. En op het moment dat dus dat goud. En daarom gebruik ik veel goud. Dan heb ik een schilderij gemaakt en dan denk ik ja, het moet nog een beetje stralen. En waar komt ze dan op? Ja, goud hè? Of soms ook wel op andere metallics hè? Dus ik ben ook inderdaad met glitter een tijdje gaan werken, want dat zag ik in Indonesië deden ze dat heel gemakkelijk met de batiks zelfs. Toen dacht ik oh, dus ja, het is een fantastische manier om straling uit te drukken. En straling omdat je bent de Arc of Splendor. En de Arc of Splendor, die reist met jou mee door de woestijn van de tijd.

Ida: Ja Madama, het is een hele veelzijdige en heel diepgaande verhandeling over goud. Het gaat ver boven van wat ik eigenlijk had verwacht of ja verwacht. Ik had niks verwacht. Maar weet je, het is dan weer zo. Dan zie ik jou werken, zoals gisteravond laat nog. Dan heb je een schilderij gemaakt. En we hadden gisteren wel gezegd het thema is goud. En dan ja dan kom jij weer op dat idee van goh, moet ik daar toch nog iets aan doen? En ook dat schilderij wat dus nu net af is, ligt nog te drogen. Dat heeft eigenlijk weer alles in zich waar je het net over hebt gehad. Ja, en dat vind ik ook zo apart. Het lijkt wel een soort van complete samenvatting in een doek van alles waar jij nu net over hebt gesproken. Dus misschien kun je er nog even kort iets over zeggen.

Madama: Ja, dat zal ik zo doen, maar ik zit nu ook bij mij in mijn kamer hangt zeker Sukhavati.

Daar hebben wij ook in de podcast 38 uitgebreid over gehad. Het was ook een heel belangrijke helemaal gouden schilderij, heb ik geëxposeerd in de ECI en het was eigenlijk de eerste officiële Modern Sacred Art tentoonstelling waarin ook dus heel dominant het goud zit. En Sukhavati betekent het gebied zonder zorgen in het Boeddhisme en dat vind ik zo mooi ook. Weet je toen ik het maakte want natuurlijk heb je daarna weer van alles en nog wat, maar toch, het hangt bij mij en ik zie het elke dag en dan denk ik oh ja, Sukhavati dus het herinneren aan en daarom vind ik beeldende kunst ook zo bijzonder, want dan kun je dat object ook echt zien dus iedereen die een schilderij van mij wil, komt u maar, want het is geladen met die energie en ikzelf heb er ook elke dag zoveel plezier van omdat het zijn iconen. Het herinnert je eraan. En ook zelfs in mijn droom, kreeg ik van de week een keer een droom van dat ik Heliodor mocht kopen.

En dat heb ik ook gedaan natuurlijk, want Heliodor betekent ook in het Grieks geschenk van het goud, oftewel van God, van de zon. Dus ik vind het zo Helios zon. Maar dat is natuurlijk goud. Het is ook een prachtige steen, heel verwarmend dus. Ik wil alleen maar zeggen het is echt een aanwezigheid goud in je leven toe te laten. Maar goed, nu zal ik inderdaad even vertellen over het laatste schilderij. Nou, ik was daar dus mee bezig. Het is heel mooi zwart en rood. Het is ook ontstaan, ook weer in allerlei lagen, maar op een gegeven moment ook weer zo toevallig dan weer. Net als al mijn Ritual Art Construction vond ik nog een oud fotolijstje eigenlijk. En het midden is open, net als een Pi. Dus die kracht cirkeltjes, ik heb  het in het midden geplaatst en het werd natuurlijk weer een bron.

En ik had dus ook allemaal organische korrels die een soort tarwekorrels die ook weer uit een of ander iets kwamen. Die heb ik erover verspreid en daar heb ik toen een prachtige tekst bij gemaakt en die ga ik nu voorlezen. 

Source pouring in the universal field 
perfect particles of potential power 
to create infinite possibilities 
into your life. 

Dus dit zegt als je het ziet nou Ida, laat alles in ieder geval op YouTube zien kanaal Margareth Adama Madama, je ziet het dan ook. Dan krijg je er een beeld van. Maar het belangrijkste is eigenlijk dat ik tijdens het maken. Ik had het al zoals je weet in een van de vorige opodcasts ver continuous dus altijd TAO Tegelijkertijd, Altijd Overal. Dus ik ben altijd al bezig met dat multidimensionele zoals jullie weten en ook de renewal dat je steeds kunt vernieuwen. Maar toen ik die die zwarte kleine graantjes, die grains, die spikkeltjes, particles dus zag, iedereen weet inmiddels dat materie bestaat natuurlijk uit particles en al die namen die erbij horen. En uiteindelijk is dat allemaal bijna immaterieel. Dus the wave en particle het is allemaal immaterieel, maar wij noemen het dan particles. Maar als je het voorstelt, dan zie je al die deeltjes. Maar het mooie is, en dat is eigenlijk de portee van dit hele gesprek, het goud van deze podcast is dat elke seconde, als je dan vertaalt seconden of nanoseconden in een particle, Dus elk moment is een geschenk. Dus elk moment is dus een particle, een deeltje waarin de oorspronkelijke kracht van de Zon, van de Bron, van het Licht, van de oorsprong, de sprong van het licht in het Aur. Aur is licht, dat betekent oorsprong. Dus goud is ook oorsprong, dat elke seconde dat noem ik dus de renewal die vernieuwing. Die vernieuwing is elke seconde mogelijk. Het is allemaal mogelijk. Maar ervaar het nou eens. Ervaar nou eens dat inderdaad alles om je heen straalt van die particles van energie, Die fotons. Nou ja, het zijn allemaal namen voor hetzelfde namelijk. Dat alles is een possibility. Dat vind ik zo mooi, die P's. Power, Possibility, Particle, Perfect en perfect niet in de in de zin van dat je perfect bent, maar wat ze altijd in het Boeddhisme, zo mooi gebruiken. Perfection betekent see the moment eigenlijk. Dus see, daar is niet iets wat eraan ontbreekt. Want dat is wat ons weerhoudt en waar ze ook natuurlijk in de maatschappij altijd op doelen dat je altijd te kort komt. Terwijl als je zegt a perfect particle of possibilities en die power erbij, dus al die P's, dat je dan ineens zegt ja maar hallo, wat zit ik toch te zeuren eigenlijk. Ik zie het moment niet, ik zie het moment niet. Ik zie niet dat elke seconde, elk gematerialiseerd momentje is dus een mogelijkheid tot vernieuwing. So be it.

Ida: Ja Madama, ik wil je heel hartelijk bedanken voor deze uiteenzetting zou ik bijna zeggen, maar ook ongelooflijk veel wijsheid. Wat heel erg opvalt. Goud! en daar zit het woord U en goud en God, hoe je dat verbindt nou dat is iets  dat ga ik zeker onthouden. Dat als je zegt er zij licht, dat kan je dat echt voelen als je dat herhaalt. En ook die prachtige mantra van jou, dat vind ik echt dingen van dat kun je gewoon voor jezelf zeggen. En ja, je voelt je dan ook versterkt.

Madama: Ja,

'Ik adem in het levend goud 
omdat Ik Ben die Ik Ben, 
in wezen van mij houdt'.

Afl. 43. Madama Living Art: New York

Klik HIER voor Youtube filmpje

Ida: Ja Madama vandaag hebben we een thema gepakt dat ons eigenlijk hartstikke inspireert. Het is onze reis naar New York die we veertien jaar geleden gemaakt hebben. Zo snel gaat de tijd. En het is ook inderdaad precies deze periode van het jaar, want we kwamen terug op 30 december en toen lag hier een enorm dik pak sneeuw. Dat weet ik nog zo goed. We moesten door de sneeuw banjeren om thuis te komen. Maar het grappige was dat we ook niet uit New York konden vertrekken vanwege een enorme sneeuwstorm. Een Blizzard. Maar wat deden we in New York? We hebben daar vooral dus ons heel erg beziggehouden met kunst, omdat jij in de eerste plaats daar exposeerde in een galerie met een grote scroll ‘Wind van Weelde/ Roos Venster’ geheten en die hebben we keurig onder onze arm meegenomen in het vliegtuig, enzovoort. Heel apart.

Afl. 42 Levensveld voor wereldvrede

Klik HIER voor YouTube filmpje

Ida: Madama. Vandaag zijn we aan de vooravond, eigenlijk van Kerst 2024 en hebben we een Ritual Art Construction uitgezocht die een wereldbol onder andere bevat, maar die een enorm mooie en lange titel heeft, namelijk The World into the Intergalactic Ocean of Compassion Through Manifestation of Modern Sacred Art from the heart. Nou, een enorme mond vol en jij hebt deze Ritual Art Construction voor je. En er is erg veel op te zien en dat ga jij ook aan ons laten weten. Dus mijn eerste vraag is eigenlijk wat heeft jou geïnspireerd om dit te maken?